Sinds 2023 loop ik 1 à 2 keer per jaar samen met een goede vriend een meerdaagse tocht. Al langer had ik de wens om eens een solotocht te gaan lopen. Na de zomervakantie heeft mijn vrouw me overgehaald dit dan toch maar eens op te pakken. Het plannen kon beginnen.
Het plan is om solo de Dutch Mountain Trail te lopen. Overnachten op campings en ook genieten van de Limburgse keuken. Ik wil de trail, ongeveer 100 km, in 4 dagen lopen. Aangezien de campings niet direct aan de route liggen, moet ik een beetje omlopen. Maar dat hoort erbij. Nadat ik het een en ander op mijn werk en thuis geregeld had, kon de tocht op een mooie donderdag in september beginnen.
Dag 1: Station Eygelshoven naar Vaals
Ik vertrok om 7.00 uur vanuit huis met de auto naar Station Eygelshoven, om vanaf daar de tocht te lopen. De auto bleef op het station staan.
Door het bos en over de Wilhelminaberg
De trail dook meteen het bos in. Na 3,5 km kwam ik bij de eerste (kleine) doorwading, niet prettig met trailrunners aan. Maar het ging. Hierna ging het steil de Wilhelminaberg op (255m). Het uitzicht boven op de berg was best mooi als je even over de industriële gebouwen heen keek. Na een korte pauze van 5 minuten hervatte ik de trail weer.
Na de Wilhelminaberg liep ik een stukje door Kerkrade heen, via de weg naar GaiaZOO. Achter GaiaZOO langs het bos weer in. Door de koeienweiden (met koeien) richting kasteel Erenstein.
Via de Amstelbach naar Duitsland
Na Kerkrade volgde de trail het riviertje de Amstelbach, een mooi riviertje vanuit Duitsland richting Nederland. Het deed me een beetje denken aan het Beekdal bij Renkum. Hierna doken we de open velden van Duitsland in. Dit was even een wat saaier stukje, maar we gingen er gewoon doorheen.
Gelukkig werden de open velden afgewisseld met bos. Toen ik door het laatste plaatsje in Duitsland, Orsbach, liep, begon het langzaam een beetje te miezeren en ging ik de Schneeberg (256m) op. Het hoogste punt van de Schneeberg werd gekenmerkt door twee paar schoenen vastgeschroefd aan de boom.
Aankomst in Vaals
De afdaling leidde meteen naar Vaals, mijn eindpunt van vandaag. Ik liep nog 2,5 km door tot aan de andere kant van Vaals, naar camping De Gastmolen.
Nadat ik me aangemeld had bij de receptie, zette ik mijn tentje op het trekkersveld op, als enige. Ik had vandaag een aantal andere DMT-lopers gezien en ontmoet. Misschien kwamen die later nog aan, of hadden ze een andere overnachting. We zouden het zien.
Dag 2: Vaalserberg en de Belgische bossen
Gisteravond op tijd erin. En prima geslapen, ondanks een koude nacht. Vanmorgen lekker rustig aan gedaan. En pas om 9.00 uur vertrokken vanaf de camping. Na 2,5 km hervatte ik de route van de Dutch Mountain Trail weer, rechtsaf de Vaalserberg (323m) op.
Het hoogste punt: de Vaalserberg
Boven was alles helaas nog dicht. Na een korte pauze hervatte ik de route richting Boscafé ’t Hijgend Hert.
Na de Vaalserberg dook ik meteen de bossen van België in. Ik liep een tijdje precies over de grens tussen Nederland en België. Hierna volgden de bossen van Zuid-Limburg met de holle wegen en mooie bossen.
Pauze bij Het Hijgend Hert
Bij boscafé Het Hijgend Hert pakte ik een wat langere pauze, een lekker stukje appeltaart en een cappuccino. Ruim een kwartier later liep ik rustig weer verder.
De route vervolgde door het Vijlenerbos, een prachtige omgeving, richting Wahlwiller. En na Wahlwiller weer het bos in, het Eyserbos. Vandaag verbaasde ik me over de mooie en verschillende paden (zie de foto’s). En natuurlijk de uitzichten. Genieten.
Via de Gulperberg naar de camping
Ik daalde af uit het Eyserbos richting Gulpen. Ten zuiden van Gulpen pakte ik denk ik het steilste pad van de Gulperberg de heuvel op. Om 15.30 uur stond ik boven op de Gulperberg (157m). Hierna volgde ik nog een klein stukje de route om vervolgens af te buigen naar de camping.
Vannacht logeerde ik op Minicamping Boerderij Berghemmerhof. Om 16.45 uur stond mijn tentje en liep ik terug naar Restaurant de Gulperberg voor een schnitzel en een Radler.
Dag 3: Door holle wegen naar De Grensheuvel
Het nadeel van alleen op pad zijn is dat je ’s avonds niet veel meer hebt om te doen. Dus elke avond op tijd slapen. Omdat ik wist dat ik de geplande 25 km per dag goed kon lopen, kon ik ook lekker een beetje uitslapen. Dus rustig aan ontbijten en een cappuccino gezet (uit een zakje). Daarna de tent ingepakt, deze was mooi droog. Om 9.10 uur vertrok ik weer.
Natte sokken en omgevallen bomen
De route ging zoals verwacht aan de overkant van de camping de heuvel omhoog. Meteen door bossen en weilanden. De weilanden waren nog nat van de dauw, dus gegarandeerd natte sokken. Dan kwam een stuk bos waarbij je als kruip-door-sluip-door onder en over veel omgevallen bomen moest kruipen of onderdoor moest kruipen. Niet handig met een grote tas op je rug.
Rijstevlaai in Epen
Na een kleine 10 km kwam ik bij Epen. Hier ging ik even van de route af voor een stuk rijstevlaai bij de Gerardushoeve.
De Hakkenberg en Kattenrothberg
Na de pauze klommen we de Hakkenberg (252m) op. Wederom een ontzettend steile helling met grove kiezels op het pad, maar het was te doen. Boven op de berg stond een grenspaal, aangezien de Hakkenberg de scheiding tussen Nederland en België weer is.
Hierna was het langs de grens Nederland-België. Steeds omhoog en weer omlaag. Een zwaar stuk. Maar we kwamen er wel.
De laatste klim van vandaag was de Kattenrothberg (209m). Ook weer een pittige klim met veel rotsachtige paden.
Het laatste stuk ging weer door mooie holle wegen en was erg steil.
Om 16.00 uur kwam ik aan op Camping De Grensheuvel. Tentje opbouwen en even uitrusten. Dan lekker eten: Limburgs Zoervleisj.
Dag 4: De finale naar Maastricht
Alweer de laatste dag van dit solo-avontuur. Vannacht was het wel heel erg koud. Doordat het erg open weer was, had ik veel condens op mijn tent, zowel binnen als buiten. Hiervoor had ik een Zweeds absorptiedoekje bij me, een doekje dat voor zijn gewicht erg veel water op kan nemen. Dus makkelijk om de tent “droog” te maken. Om 8.50 uur vertrok ik vanaf de camping en hervatte ik de route weer.
Door Jurassic Park bossen
Na het eerste weiland had ik wel weer natte sokken. Daarna liep ik lekker de bossen in. Hier was een mountainbiketour aan de gang, dus ik moest een paar keer aan de kant. Het bos zou zo uit Jurassic Park kunnen komen. Gewoon prachtig. Af en toe kwamen we uit het bos en liep je zo weer tussen de koeien.
Ontbijt bij Aan ’t Bat
Na alle bossen en weilanden liep ik aan de zuidkant van Eijsden langs, richting het kasteel van Eijsden.
Om 11.10 uur arriveerde ik bij Aan ’t Bat, een eetcafé bij het pontje. Hier had ik een heerlijk ontbijt. Cappuccino met rijstevlaai.
De laatste klim: D’n Observant
Hierna pakte ik het pontje de Maas over en begon de aanloop naar D’n Observant (171m). Deze beklom ik vanuit de zuidkant en niet over het fietspad slingerend omhoog, maar recht omhoog. Een uitdagend stukje trail.
Dan door de ENCI-groeve en de Pietersberg (107m) op. De laatste door middel van trappen. 207 om precies te zijn. Om 13.40 uur stond ik boven.
Finish in Maastricht
Dan volgde de afdaling naar Maastricht. Langs de Maaskade liep ik richting het station. 14.30 uur aankomst. Mooi op tijd, om 14.41 uur ging de trein naar Eygelshoven, waar mijn auto op mij stond te wachten.
Mijn conclusie
De Dutch Mountain Trail is een mooie en op stukken uitdagende trail. De verschillende landschappen, uitzichten en Limburgse holle paden maken het echt een aanrader. De tocht is zowel voor mensen die met een rugzak en tent willen lopen als voor mensen die liever meer comfort hebben en in hotels willen overnachten. Er is keuze genoeg.
Mijn totalen voor deze trip:
- 112 km afgelegd
- 2214m omhoog geklommen
- 2305m omlaag gedaald
- Gemiddeld 5,5 tot 6 uur lopen per dag (exclusief pauzes en fotograferen)
Mooi verslag Joost! Komt op mijn verlanglijstje 😉 Leuk om al lezende even met je op te lopen.
Heee, Joost kwas net aan het zoeken naar een rondje waar de hoogste punten van Limburg in staan om te trainen voor de Camino en het is er !
Leuk !!!