De Tour du Mont Blanc zelf plannen klinkt als vrijheid, maar in de praktijk is het een puzzel van weken. In dit tweede deel beschrijft Frans hoe hij zijn etappes indeelde, hutten boekte (en waarom dat met iDeal niet lukt), en wat je doet als een essentiële hut volgeboekt blijkt.
Het was duidelijk: ik ga de TMB zelf plannen en alles boeken dat daarvoor nodig is. (Lees hier deel 1: hoe het idee ontstond)
De planning van de tocht
Het was me duidelijk dat je de drukke zomervakantieperiode moet vermijden. Het is dan veel moeilijker om slaapplekken te boeken, tenzij je met een tentje op pad gaat. En als je in de zomerperiode wil lopen, boek dan in januari van datzelfde jaar, anders ben je te laat.
Nou heb ik de luxe dat ik mijn tijd zelf kan indelen en ook in hoeveel dagen ik de tocht wil lopen. Ik behoor duidelijk tot de categorie “Walker” (zie het boek van Kingsley Jones) en dan is tien tot elf dagen de bijbehorende indeling voor de etappes.
Verder wil ik twee rustdagen inbouwen en ook na aankomst in het gebied niet meteen de volgende dag op pad gaan. Dit geeft dus een houvast aan de etappe-indeling en de overnachtingen die je moet plannen. Ook moet je de reis ernaartoe en terug plannen (in mijn geval de treinreizen).
Er ontstaat dan een ingewikkeld samenspel van drie elementen: wanneer kan ik, kan ik de hutten boeken conform mijn etappe-indeling, en kan ik er dan komen en weer vertrekken na afloop.
Half juni: net voor het hoogseizoen
Ik ben begonnen met het bepalen van de periode dat ik zou willen lopen: start half juni. Dat is ook het begin van het TMB-seizoen. De hutten gaan open, de route is in principe begaanbaar (met een paar aandachtspunten vanwege sneeuw) en je bent nog voor het hoogseizoen.
Op basis van de route-informatie in het boek van Kev Reynolds (die ook van een elfdaagse tocht uitgaat) zie je vervolgens wat de etappes kunnen worden en welke hutten je zou moeten boeken. Sommige etappes gaan naar een gebied waar je binnen redelijke afstand meerdere overnachtingsplekken hebt, maar er zijn etappes die slechts naar één plek leiden. Die moet dus beschikbaar zijn, of het hele schema moet om.
Puzzelen met beschikbaarheid
De website montourdumontblanc.com is een enorme steun bij het zien van de beschikbaarheid van de hutten. Een groot aantal werkt daarop samen en je kunt in kalendertjes voor elke dag zien of de hut ruimte heeft, volgeboekt is of dat je apart contact met ze moet opnemen. Bij sommige van de zelfstandige hutten (die je dus rechtstreeks moet contacteren) staat ook zo’n overzicht op hun eigen website. Bij anderen is het minder duidelijk.
Ik heb zeker drie avonden lopen puzzelen met mijn indeling, de gewenste overnachtingsplekken, de beschikbaarheid van die plekken en eventuele varianten daarop. Hut drie kan wel op dag vier maar niet op dag drie, kan ik dan schuiven met de hutten op dag een en twee? Zo werd al snel duidelijk dat ik beter iets later kon starten. Daar waren meer mogelijkheden vrij voor meer dagen, maar zeker nog niet alle dagen waren te boeken.
Tip: Let goed op de namen van de hutten. De “Refuge de la Balme” ligt bij Les Contamines aan de zuidwestkant van het massief en is via montourdumontblanc.com te boeken. De “Refuge du Col de Balme” ligt bij de gelijknamige pas aan de noordkant en is alleen rechtstreeks bij de hut te boeken. Beide websites waarschuwen ervoor, maar je leest er zo overheen.
De contouren werden duidelijk. Ik zou de tocht (zoals de meeste mensen) tegen de klok in lopen. Met startpunt Les Houches (even voor Chamonix), een rustdag in of bij Courmayeur op dag vijf, en een rustdag in of bij Trient op dag acht of negen. Inclusief reisdagen bij elkaar zestien dagen op pad, uit en thuis.
Het boeken van de reis
Voor mij is het vervoer een makkelijke keuze: de trein, en meer specifiek de TGV. Vanaf Amsterdam of Rotterdam met de Eurostar naar Paris-Nord, daar met de metro naar Paris-Gare de Lyon en dan een TGV (Lyria) naar Bellegarde-sur-Valserine. Daarvandaan kun je met een lokale trein in twee uur naar Chamonix komen, en Les Houches is een station daarvoor.
Met de auto is het natuurlijk ook te doen. Volgens Google Maps zo’n elf tot twaalf uur pure reistijd. Je kunt ook vliegen naar Genève en dan die lokale trein nemen.
De Lyria doet er nog geen drie uur over en gaat zes keer per dag. Ik kon half januari de heenreis voor eind juni al wel boeken, maar de terugreis nog niet. In het vertrouwen dat dat wel goed zou komen bleek de Eurostar al wel heen en terug te boeken op de gewenste dagen. Ik heb wel behoorlijk tijd voor overstappen in Parijs genomen, om eventuele vertragingen op te kunnen vangen.
De tickets voor de lokale treinen zijn zo lang voor de gewenste datums nog niet beschikbaar, maar ook daar maak ik me minder zorgen over.
In de wetenschap dat ik de reizen kon boeken ging ik dus de hutten boeken, en als dat zou lukken waren de reizen snel geboekt.
Het boeken van de hutten
Creditcard verplicht
Bij het boeken van de eerste hut via montourdumontblanc kwam ik al direct een bijzonderheid tegen waar ik vooraf geen weet van had en die ik hier graag doorgeef. Wij zijn in Nederland gewend om online betalingen met iDeal te verrichten. Alle buitenlandse zaken die ik voor de TMB heb geregeld, heb ik met een creditcard moeten boeken. Het betaalsysteem in Frankrijk wordt door een bankorganisatie geregeld en toen ik me daar eenmaal bij had aangemeld, gingen de volgende boekingen een stuk sneller want ik werd herkend.
En tweede punt: ook al boekte ik de hutten via hetzelfde montourdumontblanc, ik moest ze toch apart per hut boeken, wensen opgeven en vervolgens betalen of aanbetalen (beide varianten ben ik tegengekomen). Neem hiervoor dus echt de tijd, want je bent zo een paar uur verder om alles te regelen.
De gaten in de planning
Het stramien stond hiermee al wel, maar er zaten her en der nog gaten in de planning, daar waar ik met individuele hutten aan de slag moest. Bij sommige ging het boeken via een webformulier waar ze “binnen twee weken” reactie op zouden geven, bij anderen moest je een mailtje sturen en weer een ander bellen.
Ik ben niet zo’n beller en al helemaal niet in het Frans, dus had het nodige vooraf opgeschreven en ook de vertaalmachine paraat staan toen ik op een middag ging bellen. De telefoon ging over en… antwoordapparaat. Met een voor mij onverstaanbare melding en daarna een piep. Ik ging er maar vanuit dat ik kon inspreken en heb kort en bondig geprobeerd mijn reservering te maken. Maar of dat gelukt was?
Een week later had ik nog niets gehoord en ben ik wat verder op de website van die hut gaan zoeken. Daar vond ik toch een e-mailadres. Een berichtje gestuurd en gerefereerd aan mijn ingesproken reservering. Daarop kreeg ik heel snel bevestiging per e-mail. Dus ook die was gelukt.
Wat als een hut vol zit?
Met een andere, vrij essentiële hut liep het anders.
Half januari had ik op hun site gezien dat ze op de door mij gewenste datum plek hadden. Ik heb het webformulier ingevuld om de reservering te maken. Na ruim twee weken had ik nog geen bevestiging gekregen. Ook bij die hut op de website naar een e-mailadres gezocht en gevonden en er een berichtje heen gestuurd. Na een paar dagen het antwoord: “Het spijt ons maar we zijn vol die datum.”
Wat doe je dan?
Uit mijn informatie bleek dat op een uur verder lopen een andere hut is. Daar een mailtje heen gestuurd met de vraag of ik kon reserveren. Van die hut kreeg ik heel snel een uitgebreide mail terug: “Nee, wij zijn ook volgeboekt op die datum. U kunt verder doorlopen en dan komt u bij de volgende drie hutten, of u loopt via de variantroute door naar een van de campings verderop. Daar zijn namelijk ook kleine cabines of tenten beschikbaar.”
Dat laatste was voor mij nieuwe informatie die ik ook niet uit het boek had gehaald. Het vervelende is dat de eerste camping nog weer ongeveer tweeënhalf uur verder lopen is. En dat op een dag die toch al als een van de zwaarste wordt genoemd, vanwege de af te leggen afstand en de hoogteverschillen (ik kom daar nog op terug in een volgend deel).
Met die camping contact opgenomen en na wat heen en weer mailen kon ik een tent boeken voor één nacht. Ik zie later wel hoe ik die dag het beste kan indelen. De dag erna zou hiermee fors korter worden, dus dat compenseert ook weer.
Het laatste puzzelstukje
Er resteerde nog één gat, dat ik pas begin april kon oplossen. Toen opende de Refuge du Col de Balme (aan de noordkant van het massief, bij de gelijknamige pas) hun online formulier om te boeken voor het nieuwe seizoen. Ook dat lijkt uiteindelijk goedgekomen.
Nadenken over voorbereidingen en materialen
Ondertussen ben ik natuurlijk ook met andere voorbereidingen bezig. Denk daarbij aan het bepalen van de paklijst met materialen (en het gewicht daarvan), het opbouwen van de benodigde loopconditie, het omgaan met bepaalde blessures. En ook het werken met bepaalde apps en het stroomgebruik van de apparaten is een bron van aandacht. Daarover meer in de volgende aflevering.
Belangrijke informatiebronnen
- Mon Tour du Mont Blanc – beschikbaarheid en boekingen voor veel TMB-hutten
- Tour du Mont Blanc Hike – route-informatie en foto’s
- Trekking The Tour du Mont Blanc van Kev Reynolds, Jonathan Williams en Lesley Williams (Cicerone) – routegids met etappe-indelingen en contactgegevens hutten
Treinen boeken:
Dit is deel 2 van een serie over de Tour du Mont Blanc. Lees deel 1: het begin. In het volgende deel: de paklijst, conditieopbouw en wat je verder nodig hebt.